آهنگ زندگی ات را، خودت می نوازی!... به زودی خواهی فهمید، مهم نیست چند نفر مهمان موسیقی زندگی ات می شوند... مهمان ها می آیند و می روند... و فقط خودت تا آخر شنونده خواهی ماند !... یادت باشد مهم این است طوری بنوازی که تا آخر از این موسیقی لذت ببری و بلند شوی و برای خودت دست بزنی... دوستان آهنگ زندگی تان را خوش بنوازید و منتظر تقدیر نیامده نباشید!

ورقی دیگر به دفتر سالیان عمرمان اضافه شد. ورقی که اکنون پر است از کرده های زشت و زیبا، درست و غلط، بجا و نابجا... و چه جاهایی که خالیست از ناکرده هایی که حسرت آفرین هستند! ورقی که خطی از آن داستانی شیرین و خطی دگر واقعیتی تلخ است، ورقی که جای جای آن پر است از فراز و نشیب هایی که گذراندیم، پر است از رنج ها و شادی ها، پر است از ترس ها و امید ها، پر است از روزهایی که دلم میخواست تا ابد تمام نشوند و چه روزهایی که هر ثانیه اش چون سالی میگذشت!. پر است از لبخندهایی که بی اختیار بر لبانم نقش بست و پر است از اشک هایی بی اراده از چشمانم سرازیر شد. پر است از آدم هایی که تاز

خدایا ممنونم ازت که به اندازه یک شب قدر دیگه بهم عمر دادی، شبی که میشه دوباره درش متولد شد، میشه به عشق تو مطهر شد و دوباره شروع کرد... واسه یه زندگی تازه، یه زندگی خوب، یه زندگی سالم، زندگی ای که نور خدایی روشنش کرده کاش بتونیم قدر این نوری که شب قدر به زندگی مون میتابونه رو بدونیم و با بی مهری مون خاموشش نکنیم خدایا ممنونم... امضا: یک گناهکار...

خدایا امشب ببخش... اگه نبودم اونی که تو میخواستی ببخش اگه عشق واهی، جای عشق واقعی تورو تو قلبم گرفت، ببخش اگه کم گذاشتم واسه بنده ای که نیاز داشت، ببخش اگه حرفی زدم که حقش نبود، ببخش اگه کاری کردم که رسمش نبود، ببخش اگه گاهی غرور بیجا هوای دلم رو گرفت، ببخش اگه گفتم و عمل نکردم، ببخش خدایا ببخش که امشب بزرگترین دعای من طلب آمرزش است. میدانم شبی که قرار است سرنوشت من دوباره رقم بخورد، در میان ناپاکی های گذشته، جز سیاهی قلم، به چشم نمی آید خدایا ببخش که صفحه دلم پاک شود تا باری دیگر قلم سرنوشت را بدست بگیرم، و این بار قصه دلم را باتو بنویسم...